تفاوت آرامش واقعی با بیخیالی، شباهتی زندگی سوز
علت اهمیت شناخت تفاوت آرامش و بیخیالی اینه که وقتی یک نفر انقدر هدفمنده که داره روی توسعه فردی خودش کار می کنه، باید یک سری جابجایی ها خیلی جدی گرفته بشه. مثلا آرامش و بیخیالی با هم گاها اشتباه گرفته میشن در حالی که یکیش زندگی سازه و دیگری زندگی سوز!
آرامش واقعی حاصل یه رشد معنوی عجیب و اعتماد بنفس عالی هست.
اما بی خیالی می تونه حاصل سبک زندگی اشتباه و ذهنی آلوده باشه. ذهنی که چیزها رو به درستی نمی بینه.
ما گاهی فکر میکنیم انقدر رشد کردیم که دیگه چیزی رومون اثر نداره و ناراحت مون نمی کنه
غافل از اینکه این بیخیالی آرامش نیست و حاصل اختلالات ذهنی و جسمی هست.
امروز شروع کردم به نوشتن این مقوله مهم که این تفاوت ها رو بهت یادآور بشم.
اینکه چطور بفهمی واقعا آرامش معنوی و درونی داری یا داری بیخیالی طی می کنی و بی حس به زندگی شدی.
معنا و مفهوم و نشانه های آرامش واقعی
آرامش واقعی یعنی اینکه:
هر چقدر هم بیرون از زندگی به هم ریخته باشه، درون تو یک نظم و پایستگی خوبی داره.
با اینکه میدونی خیلی چیزا سرجاش نیست اما
- هنوز هم احساس داری و درک می کنی
- هنوز هم دلگیر میشی و ناراحتی رو می فهمی
- هنوز هم دوست داری همه چیز بهتر بشه
- هنوز هم تلاش می کنی.
وقتی آرامش واقعی داری یعنی همه چیز رو میفهمی و درک می کنی ولی اجازه نمیدی این حس ها کنترلت کنن.
با اینکه همه منفی ها رو درک می کنی ولی قدرت این رو داری که خودت تصمیم های منطقی رو بگیری.
می تونی ناراحت باشی ولی دچار فروپاشی نمیشی.
می تونی در انتظار بهترین ها باشی ولی فروپاشی در تو رخ نده.
آرامش واقعی به معنی بی خیالی و بی احساس شدن نیست! بلکه به معنی مدیریت درست احساسات هست.
این به راختی بیانی ساده برای شناخت تفاوت آرامش و بیخیالی و ساختن زندگی سالم هست.
معنا و مفهوم بیخیالی منفی و مضر
تا اینجا شاید معنی و مفهوم بیخیالی رو متوجه شده باشی. اما برای درک بیشتر به این حالت ها توجه کن:
وقتی یه آدم بیخیال می بینی، ممکنه حس کنی چقدر آرومه! ولی خب ریشه این رویکرد با آرامش فرق داره.
بیخیالی اغلب زمانی اتفاق میافتد که آدم:
- بیش از حد خسته شده،
- بارها ناامید شده،
- احساساتش را سرکوب کرده،
- یا دیگر انرژی درگیر شدن ندارد.
وقتی یه آدم وارد این مود میشه ممکنه گفتگوهای ذهنی اش اینطوری باشه که:
- بی خیال! هر چی شد شد .. مهم نیست.
- دیگه واقعا برام مهم نیست که ..
- نمی تونم فکر کنم .. ولش کن .. حوصله فکر کردن به … ندارم.
چنین آدمی ظاهرا خیلی آرومه ولی یه چیزایی در درونش خاموش شده.
در واقع اون فرد بجای این که تسلط روی زندگیش داشته باشه به نحوی از زندگی کردن فاصله گرفته.
مهمترین تفاوت آرامش و بیخیالی
وقتی یه نفر آرامش واقعی و معنوی رو در درونش تجربه می کنه:
- روز به روز زندگیش بهتر میشه
- روابط سالم تری رو شروع می کنه
- ذهنش شفافه و خیلی خوب می تونه آنالیز کنه و اقدام کنه.
- و به عبارتی رشد روحی و مادی و معنوی اون هر روز بیشتر میشه.
ولی وقتی یه فرد دچار بی خیالی میشه انگار که کرخت میشه! انگار که سنسورهاش می سوزه!
توی چنین شرایطی:
- انگیزه نداره.
- روابطش سرد میشه و اهمیتی براش نداره و همون مدلی ادامه میده.
- اصلا به فرصت هاش نگاه نمی کنه و اون ها رو نمی قاپه!
بعد از مدتی متوجه میشی که این آدم حتی با خودش هم قهر کرده! چه برسه به زندگی! به مردم! به موفقیت و حتی به خدا!
۵ نشانه آرامش واقعی و معنوی
اگر این تله شناسایی نشه، یهو می بینی چند سال از عمرت سر شد، و چقدر ضرر کردی.
علت این ضرر چی بود؟
همینقدر ساده که حواست نبود که بجای آرامش واقعی و تسلط در حال بی خیالی بودی و فرار!
خب این نشونه ها رو برات می نویسم. خیلی دقت کن:
وقتی احساساتت رو می بینی و انکار نمی کنی
کسی که آرامش داره، با جملات عجیب و افراطی خودش رو گول نمیزنه.
مثلا نمیگه: من خیلی آدم آرومی ام و اصلا ناراحت نمیشم!
اتفاقا یه فرد آرام احساسات رو خیلی عمیق تر درک می کنه ولی اجازه نمیده که احساسات کنترلش کنن.
فرد آرام احساسات خودش رو می بینه، پذیرش داره و اون ها رو مدیریت می کنه.
تلاش حاصل آرامش است
یه فرد آروم برای چیزهای مهم زندگیش تلاش می کنه. ولی فرد بیخیال منتظر میشه تا ببینه چی پیش میاد و مقهور زندگی میشه.
اگر کسی نسبت به آینده، رشد، سلامتی یا رابطههایش کاملاً بیتفاوت شده، احتمالاً آرام نیست؛ بلکه خسته یا ناامید شده.
وقتی یه فرد آرام دچار چالش میشه، هنوز هم برای زندگی خودش هدف داره.
ولی زندگی یه فرد بی خیال کاملا برعکس و باری به هرجهت میشه.
فرد آرام نیاز به اثبات خود ندارد
یکی از چیزهایی که آرامش رو از بین می بره اینه که فرد مدام میخواد خودش رو ثابت کنه و مدام در جنگ با خودش و اطرافیانه!
یه فرد آروم شروع به تلاش می کنه و در این راستا ممکنه مورد هجمه های مختلف هم قرار بگیره.
- مثلا ممکنه نقد بشنوه
- جواب رد و نه بشنوه
- گاهی دچار اشتباه میشه
ولی پا پس نمیکشه و کرخت و بی حس نمیشه.
ذهن افراد آرام ساکت تر است
شاید از نظر جسمی و رفتاری، یه فرد آرام و فرد بی خیال شبیه هم باشند. اما تفاوت اصلی در سطح ذهن شون هست.
ذهن یه فرد آروم، ساکت هست و سناریوهای ترسناک برای خودش نمیسازه.
بیش فکری و مقایسه و نگرانی در زندگیش کمرنگه و همه موارد به موقع مدیریت میشه.
ذهن آدم آرام دائم درگیر سناریوهای ترسناک نیست.
فرد آرام بدون عذاب وجدان مخالفت می کند
مرز گذاشتن نشونه آرامش واقعی هست و بالعکس!
یه فرد آروم می دونه که زندگی چالش داره و اگر بخواد همه رو راضی نگه داره این آرامش از بین میره.
بنابراین از مرزهاش مراقبت می کنه. مثلا جایی که لازم باشه بدون پرخاشگری، با طمأنینه میگه «نه».
نشانه های بی خیالی
بیخیالی هم نشونه هایی داره. گاهی به صورت تضاد با ویژگی های فرد آرام خودش رو نشون میده و گاهی هم نشونه های خاص خودش رو داره.
هیچ چیز برای فرد بیخیال مهم نیست
اگر مدتی هست که
- هدفت را رها کردهای،
- نسبت به آینده بیتفاوت شدهای،
- یا موفقیت و شکست فرقی برایت ندارد،
این یه وضعیت هشدار دهنده از بی حسی و بیخیالی هست! نه آرامش! نه توکل! نه تسلیم.
بی حسی احساسی
احساس در فرد سالم به وجود میاد و بعد مدیریت میشه.
ولی افراد بی خیال معمولا احساسات رو به محض ظاهر شدن، پنهان و دفن می کنن.
وقتی به چنین کسی نگاه می کنی، ظاهرا حس می کنی که خونسرده! شاید حسرت بخوری که کاش من جای این آدم بودم!
ولی وقتی درون این فرد بر تو نمایش داده میشه، متوجه میشی که داره فرار می کنه! نه مدیریت!
افراد بیخیال بعضاً (نه همه) نمی تونن تنهایی رو تحمل کنن چون دچار اضطراب شدید و غم میشن.
فرار از مسئولیت هاای زندگی و کاری
وقتی فردی بلوغ داره، به آرامش میرسه، چون مسئولیت پذیرهست و سختی مسئولیت رو به پیامدهای بی توجهی و بیخیالی ترجیح میده.
چون ذهنش خوب و بد رو درست می تونه تشخیص بده.
فردی که دچار کرختی بی مسئولیتی شده معمولا به طور مکرر از جملاتی مثل:
هر چی شد شد! به جهنم!
ولش کن .. هر چی میخواد بشه بشه!
حوصله ندارم ..
و غیره زیاد استفاده می کنه.
درگیر در روابط به صورت غیر جدی و سطحی
ارتباط هدفمند و عمیق نیاز به تفکر، انرژی، مدیریت و مسئولیت داره.
ولی یه رابطه سطحی و کرخت و سرد! نشونه آرامش طرفین نیست بلکه اقلا یک طرف به بیخیالی رسیده.
مثلا نه بحث می کنه.
نه چیزی توضیح میده و نه توضیح میخواد!
نه تلاش می کنه تا چیزی در رابطه رو بهبود بده.
و حتی از تاثیرات منفی رفتار طرف مقابل، فرار می کنه و خود توجیه گری شدیدی داره.
اینطوری روابط سطحی میشه و فاصله ها بیشتر میشه.
چرا خیلیها بیخیالی را با آرامش اشتباه میگیرند؟
آرامش و بیخیالی به ظاهر خیلی شبیه هم و کم واکنش هستند.
اما اون چیزی که تفاوت داره، درون این دو مدل آدم هست.
فرد آرام مدام در حال کنترل کردن هست، بدون اینکه چیزی رو از واقعیت ها انکار کنه.
فرد بیخیال مدام در حال فرار هست و نمیخواد واقعیت ها رو ببینه.
در اصل تفاوت در عینک ها و جهت گیری هاست.
آرامش حاصل آگاهیه! در حالی که بیخیالی ناشی از فرسودگی هست.
راه های رسیدن به آرامش واقعی و دوری از بیخیالی
در ادامه چند راهکار قوی رو می نویسم که بهت کمک می کنه به آرامش واقعی برسی و از مضرات بیخیالی دور باشی.
سرکوب احساسات ممنوع!
هر نوع احساس اعم از غم و ترس و اضطراب طبیعی هست و برای انسان طراحی شده.
ولی آرامش، حاصل حذف و نادیده گرفتن احساسات نیست. بلکه مدیریت و کنترل و شناخت این احساسات کمک می کنه به آرامش برسی.
عجله کردن ممنوع
سرعت زندگی می تونه یه نشونه از آرامش و بیخیالی باشه.
ذهن خسته برخلاف جسم خسته! پر از تشویش و تقلاست.
ولی یه فرد آروم معمولا ذهن ساکت تری داره.
گاهی بخشی از اضطراب ما فقط نتیجه فشار دائمی، اطلاعات زیاد و استراحت کم هست. پس لازمه به خودمون رسیدگی کنیم.
مرز گذاری را یاد بگیر
اگر به دنبال آرامش هستی باید بدونی که قرار نیست همه رو راضی نگه داری.
اگر اینطوری فکر می کنی که باید همه راضی باشند، اولین چیزی که خدشه دار میشه آرامش خودته!
بعضی «نه» گفتنها، آرامش آینده تو رو حفظ میکنند.
بیشتر روی درونت کار کن، نه فقط ظاهرت
بعضی آدمها فقط نقش آدم آرام رو بازی میکنند:
آرام حرف میزنند،
کم واکنشاند،
اما ذهنشون میدان جنگه!.
آرامش واقعی از درون ساخته میشود، نه از ظاهر.
جمع بندی:
اگر بخوام آرامش و بیخیالی رو توی یک جمله تموم کنم و بهت یه دیدگاه قوی بدم کافیه بگم که:
آرامش واقعی یعنی:
درگیر زندگی باشی، اما اسیر آن نباشی.
بیخیالی یعنی:
کمکم از زندگی فاصله بگیری چون خستهای یا نمیخواهی درد را حس کنی.
شناخت تفاوت آرامش و بیخیالی کمک می کنه بتونی به بهترین شکل ممکن در توسعه فردی خودت گام های اساسی برداری و شادتر زندگی کنی.
