چگونه دیسیپلین داشته باشیم | ۹ گام برای خود کنترلی
دیسیپلین داشتن، به راحتی نوشتنش نیست. ولی من در این مطلب سعی می کنم در مورد دیسیپلین داشتن نکاتی رو بهت بگم که به خودم خیلی کمک کرده. اگر از این لیست به خوبی استفاده کنی، مطمئن هستم که می تونی مشکلت رو برای خود کنترلی و دیسیپلین داشتن حل کنی.
چرا دیسیپلین داشتن مهمه
دیسیپلین داشتن به این دلیل مهمه که تو احتمالا نتونستی به خیلی از برنامه هات برسی و امروز مشکلت رو فقدان مدیریت ذهن و کنترل شخصی خودت دونستی. به همین دلیل اومدی تا نحوه دیسیپلین داشتن رو یاد بگیری.
از طرفی من بارها دیدم افرادی که دیسیپلین داشتن، افراد شادتری بودن و حتی در کنترل دیگران، بیش از دیگران قدرت نشون داده اند.
کلا من همیشه فکر میکردم با دیسیپلین داشتن فقط می تونم روی برنامه های خودم سوار باشم و به موفقیت برسم. اما تاثیرات ثانویه اش رو هم نمیشه نادیده گرفت.
به هر حال داشتن دیسیپلین مهمه و باید روش کار کنیم. چون درد حسرت خوردن و پیشمونی خیلی اذیت کننده است.
گام اول: شناخت نقاط قوت و ضعف برای خود کنترلی
خود کنترلی و یا همون دیسیپلین، یعنی کمی دست از بیخیالی و راحت بودن بکشیم و خودمون رو مجبور کنیم که یه سری کارا انجام بدیم.
این یعنی خروج از منطقه راحتی.
کسانی به خوبی از منطقه راحتی شون خارج می شن که بتونن خودشناسی خوبی از خودشون داشته باشن.
با این خودشناسی به خودشون کمک می کنند تا نقاط قوت و ضعف خودشون رو به خوبی شناسایی کنن.
شناخت نقاط قوت و ضعف کمک می کنه که انعطاف بیشتری برای خروج از منطقه راحتی، و تنظیم نظم شخصی داشته باشی.
گام دوم: حذف وسوسه های سد کننده ی دیسیپلین
دیسیپلین داشتن یعنی یک مبارزه همیشگی.
این مبارزه نیاز به استراتژی و دقت داره. همیشه وقتی میخوایم در یک رویارویی و تقابل، موفق بشیم، باید عناصر مانع شونده رو بشناسیم.
در دیسیپلین هم عناصر مانع شونده زیادی وجود داره.
به این فکر کن که چه چیزی موجب میشه از زیر بار دیسیپلین داشتن فرار کنی؟
چی رو جایگزین اون برنامه ای می کنی که اگر از اون برنامه پیروی کنی، خودکنترلی خوبی خواهی داشت؟
- یکی ممکنه به خواب پناه ببره! پس جای تختش رو عوض می کنه.
- یکی ممکنه خودش رو سرگرم شبکه های اجتماعی کنه! پس گوشی رو کنار میگذاره.
- یکی ممکنه ترجیح بده بره با دوستش تلفنی حرف بزنه یا چت کنه! پس گوشی رو خاموش می کنه.
تو ببین با چی وسوسه میشی که برنامه ات رو اجرا نکنی؟ بعد برای حذفش یه فکر درست و حسابی کن.
گام سوم: اهداف روشن در کنار برنامه اجرایی
هر چه هدف های تو واضح تر باشن، مغز تو بهتر می تونه اون رو درک کنه و برای اجرای اون همکاری کنه.
وقتی اهدافت روشن و واضح باشه، طبیعی هست که یک برنامه اجرایی خوب هم از اون متولد می شه.
برای اینکه دیسیپلین داشته باشی، باید پایبند به یک برنامه خاص باشی.
پس اگر هنوز برنامه ای نداری باید این برنامه رو بچینی.
گام چهارم: تمرین و پشتکار روزانه
وقتی برای بار اول برنامه رو می نویسی شاید خیلی برات جذاب باشه که بهش عمل کنی.
گفتم که برای داشتن دیسیپلین نیاز به برنامه داری. هر چه به این برنامه متعهد تر باشی و اجرا کنی، دایره راحتی تو، مرزهاش تغییر میکنن و راحت تر می تونی با برنامه هماهنگ بشی. خوشبختانه دیسیپلین یک مهارتی هست که میشه یادش گرفت و هیچ کس با این مهارت زاده نمیشه.
البته که این گام به شدت در مبارزه با عناصر وسوسه کننده عجین هست.
پس تعهد بیشتر یعنی مبارزه بیشتر با وسوسه ها.
گام پنجم: ایجاد عادت و روتین جدید
وقتی به یک برنامه منسجم می چسبی، در واقع داری یک عادت جدید رو برای خودت تنظیم می کنی.
پس برای اینکه احساس خستگی و دلزدگی برات رخ نده، بهتره که کارها رو به ریز کار ها و کارهای ساده تر تبدیل کنی.
باید ببینی در هر کاری که دچار مشکل هستی و نیاز به دیسیپلین داشتن داری، بهترین کار اینه که ببینی چه عاداتی منجر شده که رویکرد زندگیت عوض بشه و غیر سالم باشه.
مثلا اگر میخوای خوب و سالم بخوابی و بهداشت خواب رو رعایت کنی، باید ۳۰ دقیقه زودتر از همیشه بری تو تختت.
اگر می بینی خودکنترلی برای خوردن غذای سالم نداری، باید ببینی که خریدهای تو شامل چه خوراکی هایی میشه؟
تغییر رفتار و عادت از تغییر طرز فکر ایجاد میشه.
وقتی طرز فکر عوض بشه و عادات هم بهبود پیدا کنن به طور اتوماتیک نتایج خیلی خوبی وارد زندگیت میشه که به تموم سختی ها و کنترل کردن ها می ارزه.
گام ششم: تغییر دیدگاه در مورد اراده
نظم و دیسیپلین داشتن به شدت به اراده ارتباط داره.
اما اگر تو فکر می کنی واقعا اراده ات کم شده و داره به نقطه صفر می رسه! خب همینطور میشه و تو هرگز به خود کنترلی نخواهی رسید.
اراده یک مقوله ذهنی هست که می تونه به انرژی و تعادل اون هم ارتباط داشته باشه.
جالب تر این که وقتی یک برنامه منسجم داری و هر روز اجراش می کنی و پشت سر هم تیک میزنی، به طور اتوماتیک، با اراده تر هم میشی.
یادت باشه که تصورات درونی ما در مورد اراده مشخص می کنه که ما چقدر منظم هستیم. اگر دیسیپلین نداری احتمالا تعریف خوبی از اراده توی ذهنت نداری.
باید تلاش کنی این موانع ذهنی رو برداری و به خود باوری برسی.
این خودباوری بهترین خودیاوری به حساب میاد.
گام هفتم: خودت رو ببخش و شروع کن
تو انسان هستی. ربات نیستی. پس طبیعی هست که گاهی درجا بزنی و همه برنامه هات رو خراب کنی و به هم بریزی.
اما همین برخوردی که با خودت داری، موجب میشه که خیلی وقت ها دست از تلاش و نظم و خودکنترلی برداری.
خودکنترلی و دیسیپلین داشتن یعنی مدیریت ذهن و اراده که به تعریف تو از خودت ارتباط داره.
اگر در خلال تعریف هایی که از خودت داری، گاهی به تعاریف ضعیف برخورد کنی، هیچ وقت نمی تونی اون طوری که باید درست و مقاوم روی پای خودت بایستی.
تعریف خوب و قوی و احساسی که از خودت داری، موجب میشه بتونی قدم های اساسی زندگیت رو محکم و استوار برداری.
پس هر بار برنامه ات رو شکستی، به این شکست به منزله ی یک اتفاق آگاهی دهنده نگاه کن و دوباره برنامه ای قوی تر و جدی تر با باگ های کمتر طراحی کن.
گام هشتم: با یک لایف کوچ صحبت کن
اگر فکر می کنی در مسیر ساختن نظم شخصی خودت دچار مشکل شدی، صحبت کردن با یک لایف کوچ و استفاده از راهبردهای سازنده و فیدبک های او می تونه بهت کمک کنه تا قدم به قدم برنامه موثرتری بچینی.
من به عنوان یک لایف کوچ، خوشحال میشم بتونم در کنارت باشم و با هم این مساله رو حل کنیم. اگر دوست داری در این باره با من صحبت کنی با من در ارتباط باش.
منبع کمکی و عکس: forbes | stunningmotivation