کنار آمدن با شکست، چرا شکست در واقع شروع موفقیت است

 بهترین جمله ای که در مورد کنار آمدن با شکست، تا به حال خونده ام، اینه که شکست توقفی اجباری در مسیر موفقیت هست. این جمله نه شعاری هست و نه دور از واقعیت. به طور کلی مفهوم این جمله اینه که شکست اتفاقی هست که «باید» برای موفق شدن، رخ بده.

درسته که شکست اجتناب ناپذیر هست و همه ما یکی دو جین شکست تو پرورنده داریم، ولی گاهی دلسرد میشیم و بی انگیزه و نا امیدی تموم وجودمون رو میگیره.

خب این حس ها موجب میشه به درستی نتونیم بلند بشیم.

وقتی آدم های موفق رو می بینم، مطمئنم که اون ها هم از این شکست ها بارها تجربه کرده اند.

مهم نحوه برخورد ما با شکست هستش که موفقیت یا شکست بعدی رو رقم میزنه.

واقعیت معنوی در مورد کنار آمدن با شکست

دوست دارم از جنبه معنوی شکست ساعت ها حرف بزنم و بنویسم.

مولوی در شعری میگه: به هر چیزی که آسیبی رسد، آن چیز جان گیرد

این یعنی هر چیزی که مورد آسیب، شکست و خرابی قرار میگیره اگر درست باهاش مواجه بشیم، اون چیز تقویت پیدا می کنه.

پس وقتی به جایی از زندگیت شکست وارد شد، هرگز پا پس نکش و از همون جا، ریشه موفقیت خودت رو محکم کن.

اولین دیدگاهی که ما بعد از شکست داریم اینه که اون چیز درست نمیشه! خراب شد که شد! دیگه تموم شد!

در واقع اگر تو هم شکست رو یه بنبست توی زندگیت در نظر میگیری، لازمه که مفاهیم ذهنی خودت رو در این باره عوض کنی.

شکست، نشانه یک جام موفقیت بزرگ است

وقتی فیلم های بیوگرافی از افراد موفق نگاه می کنم، به یه واقعیت مشترک پی می برم که مدام در همه تکرار شده.

اون چیزی که تکرار میشه اینه که:

فردی که در مرحله ای از زندگیش، شکست های خانمان سوز داشته، در همون مسیر مونده و ستاره شده!

در حالی که ما ممکنه با یک شکست، اصلا زمینه و رشته و … رو کلا عوض کنیم.

مثلا اگر در ورزش شکست می خوریم، سریع رشته رو عوض می کنیم.

در حالی که باید شکست رو پذیرفت و درسش رو گرفت و بعد تقویت کرد.

ستاره ها از دل شکست ها و پایداری ها طلوع می کنن!

تو چطوری جهت گیری می کنی؟

با شکست دوست شو، تا خاص شوی

یکی از بزرگترین درس هایی که طی دوران تحصیل در دانشگاه گرفتم و این همه سال بیش از هر درس و فرمولی توی ذهنم مونده چیزی هست که الان میخوام درموردش توضیح بدم.

در دوران تحصیل (من مهندسی IT خوندم) یک درس بسیار سخت و عجیب داشتیم به نام ساختمان گسسته!

استادی داشتیم که دکترای منطق و احتمال و جبر و این چیزا داشت.

یک روز یکی از بچه ها ازش پرسید:

استاد شما چطوری این درس ها رو پاس کردید که به دکتری رسیدید؟ ما دچار افت فشار میشیم! (واقعا هم راست میگفت).

استاد خاطره خودش رو گفت:

گفت من در زمان دانشجویی، دانشجوی دکتر زاهدی (اون موقع وزیر علوم بود ایشون) بودم.

در درس جبر، نمره ۹.۵ گرفتم.

به دکتر التماس کردم که یه نیم نمره بهم بده که بتونم پاس کنم.

دکتر گفت کسی که محتاج نیم نمره است حقش پاس شدن نیست! (حرفهای این مدلکی)

فلذا مجبور شدم ترم بعد جبر رو خیلی عمیق تر و بیشتر و متفاوت تر بخونم و یک نمره عالی گرفتم (فکر کنم ۱۷)

و اون ترم درگیر شدن با جبر، موجب شد در اون تقویت بشم، علاقه ایجاد بشه که تا دکتری پیش برم.

به این سه کلمه ای که بولد کردم در خط قبلی توجه کن!

شکست نقطه عطف و تغییرات بزرگ در زندگی

شکست همیشه موجب میشه یه ایست بلند و محکم به خودت بدی، در حالی که وقتی شکستی نیست، و جاده هموار هست، تو هرگز به مسیر عمیق فکر نمی کنی.

من اعتقاد دارم که شکست نوعی بیدار باش اجباری و مفید هست.

وقتی شکستی رخ میده، تو ممکنه به مسیرت و توانمندی هات و علاقمندی هات شک کنی و بهترین رویکرد رو در این باره داشته باشی.

لطفا به کلماتی که بولد می کنم دقت کن.

از سویی مشکل شکست اینه که چندان زود، و فوری، دستاوردهاش مشخص نمیشه.

گاهی باید سال ها بگذره تا متوجه بشی که «الهی شکر که شکست خوردم!»

شکست مثل آمپول می مونه! اولش درد و استرس داره! ولی بعدش همه چی رو بهبود میده.

تا شکست چه باشه و جهت گیری تو چطوری باشه!

اگر تو در چیزی شکست می خوری که علاقه و توانمندی داری، این شکست به معنی این هست که روش درستت رو شناسایی کنی و دنبال کنی.

در واقع شکست همیشه در حال خدمت کردن به توست.

بیشتر یاد بگیر: شکست گاهی دلیلش نوع جهت گیری ذهنی توئه! این مقاله رو بخون تا نشونه های رسیدن به آرزوت رو بشناسی.

شکست موجب رشد درونی و شخصیتی میشه

غرور یکی از مهم ترین چیزهایی هست که مثل موریانه، اساس و بنیاد رشد رو نابود می کنه.

کسی که شکست میخوره، به دلیل ذات انسانی، افتاده تر و فهیم تر میشه.

معمولا در شکست تغییراتی مثل:

• صبر بیشتری پیدا کند
• وابستگی کمتری به نتیجه‌ها داشته باشد
• معنای عمیق‌تری برای زندگی پیدا کند

برای فرد رخ میده که در نهایت می تونه منجر به رشد روحی بشه.

شکست و تغییر مسیر

خیلی وقت‌ها انسان به مسیری وابسته میشه فقط به این دلیل که مدت زیادی در آن بوده است.

شکست گاهی مانند یک سیگنال تغییر مسیر عمل میکنه. مخصوصا وقتی تو برای اون مسیر ساخته نشدی.

مثلاً:

• کسی در شغلی شکست می‌خورد و بعد مسیر واقعی علاقه‌اش را پیدا می‌کند
• یک رابطه شکست می‌خورد و فرد شناخت عمیق‌تری از نیازهای عاطفی خود پیدا می‌کند

از این زاویه، شکست نوعی بازتنظیم مسیر زندگی است.

نتیجه گیری:

شکست مهم ترین اتفاقی هست که باید برای تو در مسیرت می افتاد!

شکست در دل خودش شکوفه ها و جوانه های معطری داره که اگر در اوایل شکست قضاوتش نکنی و بدون تعصب باهاش مواجه بشی، اتفاقات خوبی برات میفته.

شکست یک معلم سخت گیر هست که تمام فکر و ذکرش خیر و مصلحت تو و مسیرته!

شکست آدم رو قدردان تر بار میاره و این لطف بزرگ جهان هستی به تو می تونه باشه.